Over een beetje aardiger doen tegen elkaar

Iedereen kan het, het is absoluut niet lastig en het is nog gratis ook. Bovendien krijg je er veel voor terug. Dus: zullen we eens een beetje aardiger doen tegen elkaar?

Op dit plekje heb ik het er al vaker over gehad. Aardig zijn, een beetje naar elkaar omkijken. Een ander helpen, gewoon omdat het kan. De ander iets gunnen. Of het veel helpt als ik er over schrijf en jullie het lezen, weet ik natuurlijk niet. Maar het is het proberen waard, nietwaar?
Er zijn zoveel kleine momenten waarbij je iets voor een ander kunt betekenen. Als je bij iemand een glimlach op het gezicht weet te krijgen heb je een zinvolle dag. En dat is soms zo simpel. Laatst was ik in de supermarkt en het was best druk. Nou valt dat meestal nog wel mee. Het lijkt druk en je doet er wat meer minuten over om je mandje vol te laden, af te rekenen en weer naar buiten te stappen. Een paar minuten, meer is het niet. Maar toch: er stond zelfs een kleine rij bij de zelfscankassa’s. Best bijzonder dat je in de rij staat te wachten tot het jouw beurt is om het werk te doen waar ze nog niet zo lang geleden kassamedewerkers voor hadden, maar da’s een ander verhaal. Terug naar de rij. Ik was de eerstvolgende en naast mij kwam een mevrouw staan met een potje mosterd in haar hand. Mijn wagentje was half gevuld dus toen er een ‘kassa’ vrij kwam gebaarde ik vriendelijk dat ze best even voor mocht gaan. Een grote glimlach was haar reactie. Zo simpel kan het dus zijn. Een halve minuut later stond ik naast haar de spullen uit mijn mandje te scannen.

Als je bij iemand een glimlach op het gezicht weet te krijgen heb je een zinvolle dag

Ander voorbeeld. Zaterdagochtend kreeg ik een appje van lieve vrienden. Alweer even geleden hadden we het over een tak van een boom in onze tuin die steeds meer naar de grond begon te hellen. Geen gezicht en een belemmering voor de draaiende droogmolen. Die tak moest er dus af. Een flinke tak, een stuk makkelijker te verwijderen met een motorzaag. Daar ging het appje dus over. Of we nu tijd hadden, dan kwamen ze even helpen. Met zaag en aanhanger. Het was een simpel karweitje. Tak eraf, opgeruimd, bakkie koffie gedaan en meteen weer even bijgepraat. En dat alles in een uurtje. Aardig toch?

martin de bruijne