Over gekozen worden en toch afhaken
Het waren er in deze regio een paar handen vol. Mannen en vrouwen die een plaats in de gemeenteraad van hun woonplaats verdienden, maar alsnog afhaakten. Eigenlijk best bezwaarlijk. Je bent immers niet zomaar gekozen.
Sommige partijen hadden bij de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen een zeer lange lijst met kandidaten. Best een beetje overdreven. Zijn er in jouw gemeente 25 stoelen in de raadszaal, kom je met een lijst van 60 kandidaten. Hebben de mensen iets te kiezen. Op de lijsten vaak ook partners van raadsleden, familieleden en wellicht de tuinman. Er staan mensen op die zeker geen raadslid willen worden. En als ik naar de lijsten in mijn eigen dorp kijk zie ik mensen kandidaat zijn die zeker niet in de gemeenteraad horen. Dat bedoel ik absoluut niet negatief. Iedereen heeft kwaliteiten, maar niet iedereen is in de wieg gelegd om veel en lang te vergaderen, taaie stukken te lezen en te begrijpen en compromissen te sluiten.
Dat mensen op een lijst gaan staan en zo hun steun voor een partij uitspreken kan ik wel snappen. Dat een partij blij is met bepaalde namen op hun lijst is ook logisch. Iedere stem telt. Tien bescheiden stemmentrekkers in jouw top veertig kan zomaar een zetel opleveren. Alleen: je verbinden aan een partij door op de lijst te gaan staan kan consequenties hebben. Je bent dan toch officieel kandidaat. En dus loop je de kans om gekozen te worden. Als je dat niet wil is het misschien beter om je niet kandidaat te stellen.
'Je verbinden aan een partij door op de lijst te gaan staan kan consequenties hebben'
Of om in ieder geval expliciet duidelijk te maken dat je niet gekozen wil worden. ‘Stem op mijn partij, maar zeker niet op mij.’ Als je dat niet doet en je krijgt per ongeluk veel voorkeursstemmen kun je het niet maken om te bedanken voor de eer. Dan neem je de kiezer niet serieus.
Mensen vertrouwen jou, willen dat jij als hun volksvertegenwoordiger plaats neemt in een stoel om op te komen voor de belangen van je gemeente en haar inwoners. Dat is iets om vooraf goed te bedenken. Als je dan nadat de vakjes zijn ingekleurd toch bedankt breek je dat vertrouwen. En het vertrouwen in de politiek is al laag.
martin de bruijne