Over plekken waar je als toerist niet moet willen zijn
Dat je als mens graag wat van de wereld wil zien snap ik. En dat er mensen zijn die (veel) te veel geld hebben is ook bekend. Dat toeristen een ton op tafel leggen voor een weekje vakantie op Antarctica, daar snap ik helemaal niets van.
Je moet er wel flink voor in de buidel tasten, als je met eigen ogen de sneeuwmassa op Antarctica wil zien. Een weekje kou lijden schijnt zo’n 110.000 dollar te kosten. Per persoon. Ik vraag me af waarom je dat zou willen.
En meer nog vraag ik me af waarom we dat als wereld goed vinden. Antarctica is een van de zeer weinig overgebleven ongerepte natuurgebieden. Kunnen we dat niet gewoon zo laten? Het is onbewoond gebied. Dat daar wetenschappers onderzoek doen is te verklaren, dat mensen daar voor hun lol willen vertoeven is onbegrijpelijk. Laat de natuur daar en de Keizerpinguïns die er al eeuwen leven gewoon met rust. Op sommige plekken moet je als toerist niet willen zijn. De vakantievierders kunnen wetenschappelijk onderzoek verstoren en ziektes meebrengen. En die, met uitsterven bedreigde, Keizerpinguïns zitten ook niet te wachten op luid roepende bezoekers die samen met hen op de foto willen. Leuk voor op de socials. Doet het vast ook goed op verjaardagsfeestjes. 'Jullie nog op wintersport geweest naar Oostenrijk?' 'Nee, we zijn net terug van het schaatsen in Antarctica.'
'Het zou me niet verbazen als er over enkele jaren complete vakantieparken zijn inclusief bistro en speeltuin'
Ik zag een foto van een vakantieaanbieder. De toeristen verblijven in een soort iglo’s. Van alle gemakken voorzien, vrees ik. Gezellige lampjes, nepschilderijtje aan de muur. Alleen een koelkast zullen ze niet echt nodig hebben. En het zou me niet verbazen als er over enkele jaren complete vakantieparken zijn, inclusief speeltuin voor de kinderen en een gezellige bistro waar je de culinaire specialiteiten van de streek kunt proeven. Per jaar komen er inmiddels blijkbaar zo’n 120.000 mensen een kijkje nemen. Vaak komen ze met luxe enorme cruiseschepen aan, hoe bizar wil je het beeld eigenlijk hebben?
martin de bruijne