Over de verjaardag van ons mam en de trouwdag van mijn ouders
Morgen is de verjaardag van ‘ons mam’. Althans, morgen was haar geboortedag. Ze is al heel wat jaren niet meer bij ons, maar nog bijna dagelijks in mijn gedachten.
De verjaardag van Trudy hebben we, voor zover ik me kan herinneren, nooit echt gevierd. Ons mam was niet zo van de verjaardagen, zeker niet die van haarzelf. Ze hield wel van een feestje, maar had geen geboortedag nodig om iets te vieren. Wat we trouwens wel ieder jaar vierden was de trouwdag van mijn ouders. Dat was ook zo’n beetje de laatste feestelijke avond die we doorbrachten met ons pap, inmiddels meer dan twintig jaar geleden. Pa was ziek en zou niet lang meer hebben. De trouwdag in december, een paar dagen voor het feest van vrede op aarde, vierden we nog met bloemen en lekker eten. Best raar eigenlijk. Een trouwdag vieren terwijl je weet dat het de laatste keer zal zijn. Het werd de laatste keer dat ons pap er fysiek bij zou zijn. Hij stierf nog geen twee maanden later. Het vieren van de trouwdag van mijn ouders hebben we 'gewoon' voortgezet. Na het overlijden van ons pap en nu al jaren ook zonder ons mam. De traditie houden we gewoon in stand.
In veel opzichten lijk ik op ons mam, krijg ik nog regelmatig te horen. Dat zie ik als een mooi compliment. Ons mam was nogal eigenwijs, dus dat heb ik niet van een vreemde. Ze was dol op lekker eten, hield niet van verplichte verjaardagsfeestjes en kon behoorlijk koppig zijn. Trekjes die ik ook heb.
'Mooie herinneringen hebben meer waarde dan een duur cadeau'
Cadeautjes krijgen is ook iets waarin we op elkaar lijken. Spullen had ons mam meer dan genoeg, een huis vol zal ik maar zeggen. Ze hoefde eigenlijk niets te hebben en deed niet aan verlanglijstjes. En als ze iets wilde hebben ging ze het halen. Ze was wel altijd blij als we een origineel cadeautje hadden gevonden, maar “dat had echt niet gehoeven hoor.” Veel leuker vond ze het om samen ergens heen te gaan en dat hebben we gelukkig vaak gedaan. Mooie herinneringen hebben meer waarde dan een duur cadeau.
Aan ons mam heb ik heel veel mooie herinneringen. Die koester ik en bewaar ik voor altijd in de koffer in mijn gedachten, waar ik eerder al over schreef.
martin de bruijne